banner-Slogan

ورود
linkedin
بروزرسانی 31 شهریور 1397 - 14:42

صفر تا صد پروژه های پالایشگاهی گاز در ایران/ پایان انحصار تولید ماده بودارکننده گاز

مطلب ویژه صفر تا صد پروژه های پالایشگاهی گاز در ایران/ پایان انحصار تولید ماده بودارکننده گاز

ایسکانیوز گزارش می‌دهد؛

صفر تا صد پروژه های پالایشگاهی گاز در ایران/ پایان انحصار تولید ماده بودارکننده گاز

مجری طرح توسعه پالایشگاه ها گفت: دستیابی به فناوری تولید ماده بودارکننده، علاوه بر شکستن انحصار جهانی تولید این ماده، امکان صادرات و ارزآوری قابل توجهی نیز برای کشور فراهم می‌کند تا جایی‌که پتانسیل خوبی برای فروش در بازارهای منطقه دارد، به نحوی که می‌توان مازاد مصرف داخلی را به آسانی و با قیمت مناسب به کشورهای اطراف صادر کرد.

به گزارش خبرنگار گروه اقتصادی ایسکانیوز، مزیت سرزمینی کشورمان در برخورداری از ذخایر غنی گازی و اهمیت روزافزون توسعه و تولید حداکثری از میادین گازی، در تسریع پیشرفت همه جانبه کشور، ضرورت ارتقای توان فرآورش و پالایش گاز کشور را بیش از پیش نمایان کرده است.

توسعه پالایشگاه های گاز پس از انقلاب در سال 1364 با راه اندازی طرح سرخس_ نکا آغاز شد و این طرح از ابتدا متصدی راه اندازی فاز نخست پالایشگاه شهید هاشمی نژاد و در ادامه متصدی اجرای طرح‌های پالایشگاهی شرکت ملی گاز ایران بوده است.

نظارت بر راه اندازی فاز نخست پالایشگاه گاز خانگیران، طراحی و اجرای پروژه های فاز دوم پالایشگاه شهید هاشمی نژاد، مراکز تفکیک گاز گنبدلی، پلنت بنزین سازی پالایشگاه شهید هاشمی نژاد، تاسیسات دانه بندی گوگرد پالایشگاه شهید هاشمی نژاد، پالایشگاه آغار و دالان و طراحی و اجرای پالایشگاه پارسیان از جمله فعالیت های اولیه این طرح به شمار می آید.

در ادامه توسعه صنعت پالایش گاز کشور، احداث نیروگاه یکصد مگاواتی پالایشگاه پارسیان، تاسیسات فرایندی و ذخیره سازی LPG پالایشگاه فجرجم، پروژه پالیشینگ مایعات پالایشگاه فجرجم، توسعه بویلرهای پالایشگاه شهید هاشمی نژاد؛ همچنین انجام مقدمات و بخشی از طراحی پایه پروژه های بزرگ استحصال اتان از گاز خروجی پالایشگاه پارسیان و فاز دوم پالایشگاه بیدبلند در این طرح انجام شده است.

مجیدرضا جانسریان، مجری طرح توسعه پالایشگاه ها در گفت‌وگو با خبرنگار گروه اقتصادی ایسکانیوز، در خصوص پروژه احداث واحد تولید ماده بودار کننده، اظهار کرد: ماده بودارکننده گاز مصرفی کشور در همه سال‌هایی که از عمر صنعت گاز ایران می‌گذرد، از طریق واردات از دو کشور تامین می‌شد و با احداث واحد صنعتی، ایران به عنوان سومین کشور تولید کننده ماده بودارکننده در دنیا شناخته می‌شود.

او تصریح کرد: طراحی پایه این پروژه از سوی پژوهشگاه صنعت نفت که صاحب لیسانس این فناوری در کشور است، انجام شده؛ سپس طراحی تفصیلی آن در واحد مهندسی طرح به سرانجام رسید و به مرحله اجرا درآمد.

جانسریان در پاسخ به این سوال که ظرفیت تولید این واحد چه میزان در سال است و هم اکنون در چه مرحله ای قرار دارد؟ گفت: این پروژه با پایان پیشرفت فیزیکی، آماده ورود به مرحله راه اندازی است که با راه اندازی آن، علاوه بر تامین همه نیازهای داخل کشور به ماده بودارکننده، می‌توان بخشی از این فرآورده را به خارج از کشور نیز صادر کرد.

مجری طرح توسعه پالایشگاه ها ادامه داد: ایران پس از فرانسه و روسیه که تولیدکنندگان عمده این محصول استراتژیک در دنیا به شمار می آیند، سومین کشوری است که با تولید سالانه 800 تن از این محصول، به باشگاه جهانی تولیدکنندگان مرکاپتان می‌پیوندد.

او افزود: دستیابی به فناوری تولید ماده بودارکننده، علاوه بر شکستن انحصار جهانی تولید این ماده، امکان صادرات و ارزآوری قابل توجهی نیز برای کشور فراهم می‌کند. از آنجایی که مرکاپتان تولیدی از کیفیت بسیار بالایی برخوردار است، پتانسیل خوبی برای فروش در بازارهای منطقه دارد؛ به نحوی که می‌توان مازاد مصرف داخلی را به آسانی و با قیمت مناسب به کشورهای اطراف صادر کرد.

مجری طرح توسعه پالایشگاه ها تصریح کرد: گاز طبیعی در صورت نشت می‌تواند خسارت‌های بسیاری را ایجاد کند، از این رو نیاز داریم گاز را به نحوی بودارکرده تا از بروز انفجار و حریق پیشگیری کنیم. مرکاپتان (ماده بودارکننده گاز طبیعی)، از پایه‌های اساسی ایمنی در صنعت گاز است که با تزریق آن می‌توان از نشتی گاز مطلع و مانع از خسارت‌های مالی و جانی ناشی از نشت گاز شد.

او ادامه داد:پروژه احداث مخزن 70 هزار مترمکعبی پالایشگاه پارسیان، پروژه پست پشتیبان فازهای 1 تا 3 عسلویه، پروژه نصب ایستگاه های اندازه گیری پالایشگاه‌های اول تا سوم و پنجم پارس جنوبی و... هم اکنون از سوی این طرح در دست طراحی است.

جانسریان در زمینه تامین پایدار برق پالایشگاه های پارس جنوبی، اظهار داشت: با راه‌اندازی پست پشتیبان فازهای 1 تا 3 پارس جنوبی واقع در فاز یک عسلویه، برق مطمئن با ولتاژ و فرکانس پایدار برای تولید گاز در اختیار پالایشگاه‌های اول و دوم قرار گرفته که این موضوع در پایداری‌سازی سیستم تولید گاز موثر خواهد بود. تاکنون برای تامین برق مورد نیاز پالایشگاه‌های پارس جنوبی از نیروگاه‌های محلی استفاده می‌شد که مشکلات فراوان این نیروگاه‌ها، شرکت نفت و گاز پارس را بر آن داشت تا با احداث نیروگاهی متمرکز، به گونه‌ای مطمئن‌تر، اقتصادی‌تر و آسان‌تر، توان الکتریکی مورد نیاز پالایشگاه‌ها را تامین کند.

او افزود: خروجی این نیروگاه، برق با ولتاژ 132 کیلوولت است که در پست برق پشتیبان فازهای 1-3، به سطح ولتاژ 33 و 6 کیلوولت کاهش می‌یابد تا برای تامین نیازهای پالایشگاه‌های اول و دوم مورد استفاده قرار گیرد. یکی از مشکلات اجرای پروژه، هماهنگی با سازمان‌های مختلف است. در حین اجرای پروژه، علاوه بر تعامل با شرکت نفت و گاز پارس که تامین توان الکتریکی ورودی پست برق را بر عهده داشت، با پالایشگاه‌های مختلف مجتمع گاز پارس جنوبی به عنوان بهره‌بردار در ارتباط بودیم که ایجاد هماهنگی میان این مجموعه‌ها با توجه به تفاوت رویه‌های اداری، بسیار دشوار و زمان‌بر بود.

مجری طرح توسعه پالایشگاه ها تاکید کرد: این پروژه پس از طی همه مراحل اجرا، هم‌اکنون آماده راه‌اندازی و تحویل موقت به بهره‌بردار است و با راه‌اندازی پست پشتیبان، می‌توان بخشی از توربین‌های قدیمی فازهای 1 تا 3 را که هزینه‌های نگهداری و مشکلات زیادی را به سیستم تحمیل می‌کنند، از مدار خارج کرده و توان الکتریکی مطمئن‌ و قابل اطمینانی را جهت افزایش پایداری تولید گاز طبیعی در اختیار پالایشگاه‌های اول و دوم قرار داد.

او در خصوص طرح توسعه پالایشگاه ایلام که به عنوان یکی از بزرگ ترین پروژه های جاری است اظهار کرد: با اجرای طرح توسعه پالایشگاه ایلام (فاز 2 پالایشگاه ایلام)، ظرفیت تولید پالایشگاه ایلام به میزان 50 درصد افزایش می یابد. در راستای اجرایی کردن این پروژه، اکنون فاز طراحی پایه واحدهای تصفیه گاز، تولید گوگرد، کمپرسور فشار گاز، و گاززدایی از گوگرد به پایان رسیده و آماده برگزاری مناقصه است.

جانسریان درباره ساخت مخزن میعانات گازی پالایشگاه پارسیان، گفت: با اجرای پروژه ساخت مخزن ذخیره میعانات گازی به ظرفیت 70 هزار مترمکعب در پالایشگاه پارسیان، گامی بلند در تداوم تولید این مجتمع برداشته می شود. اگر امکان حمل محصولات پالایشگاه وجود نداشته باشد، باید تولیدات در مکانی ذخیره و جمع آوری شوند تا در موعد مقرر در خصوص صادرات و یا مصرف داخلی شان اقدام شود؛ بنابراین با اجرایی شدن این پروژه، از این پس هر مقدار محصول که پالایشگاه تولید می‌کند مستقیما وارد مخازن شده و ذخیره می شود تا بهره برداری دچار وقفه نشود.

او تصریح کرد: احداث مخازن ذخیره سازی پالایشگاه گاز پارسیان هم اکنون با استفاده از ورق های پیش ساخته شده در حال اجراست. به منظور جلوگیری از جمع شدن گازهای قابل اشتعال در بالای سطح مایع، سقف این مخازن نیز به صورت متحرک طراحی شده است. این سقف ها برحسب مایع ذخیره شده قابلیت تغییر و جابه جایی دارند؛ ضمن آنکه جوشکاری و آزمایش این تجهیزات هم اکنون پایان یافته و عملیات رنگ و سندبلاست آن در حال انجام است که با برطرف شدن موانع پیش رو، می توان پروژه را با شتاب بیشتری پیش برد.

مجری طرح توسعه پالایشگاه ها اضافه کرد: با توجه به گذشت چندین سال از بهره برداری پالایشگاه گاز پارسیان، این مجموعه، فاقد سیستم اعلام و اطفای حریق به صورت مجتمع است. هم اینک طراحی پایه و تفصیلی «پروژه سیستم اعلام و اطفای حریق و آتش نشانی» به پایان رسیده است و پس از طی مراحل حقوقی و پیمان، مناقصه برای اجرای این پروژه در آینده نزدیک برگزار خواهد شد.

او در زمینه استفاده از توان داخل نیز افزود: طرح توسعه پالایشگاه، تنها سازمان مجری پالایشگاه ها و تاسیسات فراورش گاز و تاسیسات جانبی آن شامل نیروگاه‌ها، پست‌ها، ایستگاه‌های افزایش و تقلیل فشار و اندازه گیری واحدهای تولید بخار و هوا و آب (Utility) مرتبط با پالایشگاهست که از مجموعه غنی و توانمند نیروی انسانی و متخصصین توانا و پرسابقه در این زمینه برخوردار است. این طرح، پس از انقلاب، طراحی و اجرای پروژه‌های پالایشگاهی را با تکیه بر متخصصین خود و با استفاده از مشاوران و پیمانکاران داخلی آغاز کرده است. در این راستا مدیران و کارشناسان طرح توسعه پالایشگاه‌ها این افتخار را دارند که همه پروژه‌های یادشده را تنها با تکیه بر دانش و مجاهدت خود و استفاده از شرکت‌های مشاور و پیمانکار داخلی به انجام رسانده اند و همواره جدیدترین و پیشرفته ترین تکنولوژی‌های مرتبط را با دقت و کیفیت مطلوب به کار گرفته اند.

مجری طرح توسعه پالایشگاه ها تاکید کرد: توان تولیدی پالایشگاه خانگیران در هنگام از دست دادن یکی از واحدهای بویلر به علت کمبود بخار، تحت تاثیر قرار می گرفت. با هدف رفع این مشکل، پروژه ای تعریف شد و باوجود نوسانات شدید نرخ ارز، پروژه طبق مفاد پیمان به پایان رسید و پس از راه اندازی آزمایشی، به صورت موقت تحویل بهره بردار شده است.

او در پاسخ به این سوال که چه برنامه هایی در مسیر کاهش گازهای محاسبه نشده در پالایشگاه ها دارید؟ اظهار کرد: وسعت فعالیت ها در پروژه میترینگ، آن را به بزرگ ترین پروژه از نوع خود در خاورمیانه بدل کرده است، به نحوی که هم اکنون خروجی 7 فاز عسلویه به صورت همزمان و در وسعتی بزرگ در حال پیاده سازی سیستم های اندازه گیری اند. ایستگاه اندازه گیری کمی و کیفی پایانه صادراتی بازرگان نیز در حال مطالعه برای جایگزینی با تجهیزات جدید است و طراحی ایستگاه های اندازه گیری کمی و کیفی تیپ که در خروجی همه پالایشگاه ها و در پایانه های صادراتی و در ورودی نیروگاه ها نصب خواهد شد در دستور کار قرار گرفته است.

جانسریان ادامه داد: هدف از اجرای این پروژه، اندازه گیری میزان کمی و کیفی گاز خروجی از پالایشگاه های پارس جنوبی در فازهای 1،2،3،4،5 و 9 و 10 است؛ به این منظور، پروژه طراحی، خرید و اجرای تجهیزات اندازه گیری جریان گاز (میترآلتراسونیک) و تجهیزات اندازه گیری کیفی گاز (آنالایزرها) به همراه همه سیستم ها و فعالیت های جانبی تعریف شد. در پروژه میترینگ، علاوه بر سنجش کمی مقدار گاز، کیفیت گاز از نظر محتویات مجاز گازهای اسیدی، مرکاپتان ها، مایعات گازی و رطوبت نیز با استفاده از آنالایزرها به صورت دقیق سنجیده می‌شود تا به مدیران برای برنامه ریزی، تصمیم گیری و یافتن نقاطی از مسیر که نیازمند اقدامات اصلاحی است، دیدی جامع بدهد. پروژه میترینگ، از جمله پروژه های اقتصاد مقاومتی محسوب می‌شود و به لحاظ مهندسی از پیشرفت 90 درصدی برخوردار است.

او اضافه کرد:در اجرای این پروژه علاوه بر طرح توسعه پالایشگاه ها، سازمان های متعددی نظیر اداره نظارت بر صادرات مواد نفتی، مدیریت دیسپچینگ، شرکت انتقال گاز ایران، مدیریت هماهنگی و نظارت بر تولید گاز طبیعی و مجتمع گاز پارس جنوبی همکاری دارند، از این رو برای دریافت نظرات همه ذی نفعان و ارتقای سطح هماهنگی ها، «کمیته میترینگ» با مشارکت نمایندگان همه نهادهای دست اندرکار در شرکت مهندسی و توسعه گاز ایران تشکیل شد. خروجی این کمیته تاکنون تایید طراحی های انجام شده و تجهیزات مورد نیاز با خرد جمعی و توافق همه اعضای کمیته بوده است.

مجری طرح توسعه پالایشگاه ها خاطرنشان کرد: با استفاده از نظرات نهادهای تاثیر گذار در پروژه، کیفیت کار در امور مهندسی، خرید، آزمایش های مورد نیاز و تحویل تجهیزات به شدت افزایش یافته و با وجود جدید بودن ماهیت پروژه، همه جوانب آن دیده شده است؛ ضمن آنکه تحویل پروژه به بهره بردار با توجه به اینکه از طریق کمیته میترینگ در جریان تصمیم گیری های اساسی مرتبط با طراحی و خرید تجهیزات بوده اند، به بهترین شکل ممکن انجام می شود.

تک وب دیزاین-قالب فارسی جوملا